Tuesday, January 22, 2013

ஃபேஸ்புக் டியடிக்சன் செண்டர்


மணிக்கணக்கில் கணினியை உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருந்ததில் தோன்றிய அரிய குருத்துக்கள்... ச்சீ... கருத்துக்கள்...

***********************************
இணைய நட்புக்கு:

உங்கள் எண்ணங்களைப் பிரதிபலிக்கும் எழுத்துக்களை தொடர்ந்து கவனித்து வருகிறேன். உங்கள் மீதான நன்மதிப்பு கூடிக் கொண்டே செல்கிறது. உங்கள் வெற்றியை, மகிழ்ச்சியை இணையத்தில் பகிரும் போதெல்லாம் நானும் ஓரமாய் நின்று உங்கள் கொண்டாட்டத்தில் பங்கு கொள்கிறேன், மனதுக்குள் வாழ்த்து சொல்கிறேன். உங்களது பயணத்தில் நீங்கள் அறியாமலேயே நானும் உடன் வந்து கொண்டே இருக்கின்றேன். 
உங்களுக்கான ஒரு தோல்வியை, ஒரு இழப்பை, ஒரு அவமானத்தை, ஒரு பரிதவிப்பை, ஒரு நம்பிக்கை துரோகத்தை நீங்கள் எழுதும் போது உங்கள் தோள் தொட்டு, இறுக அணைத்து முதுகைத் தட்டிக் கொடுத்து, ஒன்றாய் தேநீர் அருந்தி கண்களால் மட்டும் ஆறுதல் சொல்ல வேண்டும் போல இருக்கிறது. 
ஆனால் உங்களுக்கு என்னை யாரென்றே தெரியாது.

#இணையம் கானல் நீர் :(

***********************************
பிரபல எழுத்தாளர் பேட்டி:

எப்படி ஒரே நேரத்தில் எல்லாத் தளங்களிலும் உங்களால் சிறப்பாக செயல்பட முடிகிறது?

எளியவர்களால் முடியாத சிரமமான காரியம் தான். உள்ளேயிருந்து ஊற்றெடுத்துக் கொண்டேயிருக்கும் சொற்களை ரகம் வாரியாக பிரித்து மூட்டை கட்டுவது தான் என் வேலை. அறிவுரை எழுத்தை நாளிதழுக்குக் கொடுப்பேன். புரட்சி எழுத்தை ஒரு ஃபோட்டோ ஷுட் நடத்தி அதனுடன் இணைத்து வார இதழுக்கு அனுப்புவேன். பயணக்கட்டுரையை பாக்கெட் நாவலாய் மாற்றுவேன். யாரையாவது திட்ட வேண்டுமென்றால் கேள்வி பதில் எழுதுவேன். சுயவொழுக்க வகுப்பெடுப்பேன். கட்டுடைத்தல் பற்றிய கதையும் சொல்வேன். அப்புறம் இவ்வாறெல்லாம் பிழைக்க வேண்டிய இருப்பதை பகடியாய் மாற்றிப் பதிவெழுதி பிறகதை புத்தகமாக்கி உங்கள் தலையில் கட்டுவேன்.

# எழுதிக் கொண்டிருக்காத “எழுத்து வியாபாரி” தொகுப்பிலிருந்து.
#புனைவு 

***********************************

பசித்திருக்குமொரு சிறுத்தையைப் போன்று ஒளிரும் கண்களுடன் என்னை உற்று நோக்கிக் கொண்டிருக்கிறது இந்த இரவு. இமைகள் தாழத் துடித்தாலும் ஏதோவொரு பதைபதைப்பில் என்னை ஒப்புக் கொடுக்க முடியாமல் தவித்துக் கொண்டிருக்கிறேன் நான்.

#வேலைநிறையஇருக்கு!

***********************************
அழகாக எழுதிய ஒவ்வொரு பேனாவையும் தீர்ந்த பிறகும் கூடை நிறைய சேமித்து வைத்திருப்பவள் என் மனைவி. இரண்டு வரிகளுக்கு மேல் எழுத நேரிடும் போதெல்லாம் எழுத்துக்களோடு பேனாவையும் சேர்த்து தொலைத்து விட்டு வருபவன் நான். 

#இனியஇல்லறம் :)

***********************************
இலக்கிய ஆளுமையான அண்ணன் ஒருவருடன் பேசிக் கொண்டிருந்தேன்.  சிறுகதை எழுதுவதை introduction, literature review, problem statement, research methodology, problem analysis, conclusion என்று ஒரு ஆராய்ச்சிக் குறிப்புக்கான நேர்த்தியுடன் எழுத வேண்டுமென்றார்.
“நானெல்லாம் ரிசர்ச் ஆர்டிகிளையே கதை போல தான் எழுதி அனுப்பிட்டு இருக்கேன்” என்று தொண்டை வரை வந்த வார்த்தையை அப்படியே முழுங்கி விட்டு, “சரிண்ணே, சரிண்ணே !” என்று தலையை மட்டும் ஆட்டினேன்.

#தகவல்பிழை  

***********************************
தன்னையறியாமல் கீழிறங்கும் இமையிதழ்களின் வழியே, தண்டவாளப்பயணமாக விரைந்து செல்கின்றன வாசிப்பிலிருக்கும் வரிகள்.

#படிச்சிட்டு இருக்கும் போதே தூங்கி விழுகிறதை எப்படி சமாளிக்குது பாரு, பயபுள்ள !

***********************************

என்னய்யா, சமூக வலைத்தளங்களை கண்காணிக்க ஸ்பெஷல் போஸ்டிங் போட்டோமே, அந்த 402 எங்கய்யா போனார். சத்தத்தையே காணோம்?

சார், அவர் ஃபேஸ்புக்கல பயங்கரமா அடிக்ட் ஆகிட்டாரு சார். நாலு ஃபேக் ஐடி கிரியேட் பண்ணிட்டு லீவு போட்டுட்டு ராத்திரி பகலா ஸ்டேடஸ் அப்டேட் பண்ணிட்டே இருக்கார் சார். பாவம், நல்லா இருந்த மனுஷன் இப்படி ஆகிட்டார்.

#சைபர்லீக்ஸ்

***********************************
இந்த இரவு கண்கொள்ளுமளவு முழுமையாய் விரிந்து கிடக்கிறது. காலங்களின் ஈரம் அடர்த்தியாய் இறங்கியிருக்கும் சருகுகள் பூத்துக் கிடக்கும் மதிகெட்டான் சோலையில் ஊர்ந்து ஊர்ந்து தடம் தேடிச்செல்லும் பாதங்களை வழிநடத்திச் செல்லும் கொம்பின் துணையைப் போன்றா இருக்கிறதிந்த இணையம்?

***********************************
சக இணைய பயனாளிகளுக்கு:

சும்மா வேடிக்கை பார்க்குற நமக்கே இவ்வளவு அடிக்சன் ஆகுதே, தினமும் மொக்கை ஸ்டேடல் போட்டு எக்கச்சக்க “லைக்” வாங்குறவங்களுக்கு எவ்வளவு போதையா இருக்கும்!

#விரைவில் ஆரம்பம், ஃபேஸ்புக் டியடிக்சன் செண்டர்,  கூகுள் பிளஸ் கிளை.

***********************************

Monday, January 21, 2013

சூறாவளி காற்றில் சுண்டல்


கூகிள் பிளசிலும், ஃபேஸ்புக்கிலும் அவ்வப்பொழுது கிறுக்கியவை, இங்கேயேயும்....

பிறந்த வீட்டுக்கு சென்றால் போதும், பெண்களின் சவுண்டு சிஸ்டம் தானாகவே சிலபல டெசிபல் அதிகரித்துக் கொள்கிறது.

***********************************
இடர்க்காலங்களில் வலியதன் மௌனமும் தன்னை அண்டியிருக்கும் எளியதற்கான துரோகமே !

***********************************
வயிறைக் கட்டி வாயைக் கட்டி சீட்டு கட்டி சிறுகச் சிறுக சேமித்து மொத்தமாய் செலவழிக்கும் நடுத்தரவர்க்கம்.

***********************************
ரோகித் சர்மாவுக்கு எங்கூட்டு சின்னப்பையன் வைத்திருக்கும் பெயர் “சொங்கி மங்கி” :)

***********************************
புதிய வாழ்க்கை முறைக்குப் பழகி விட்டோம். கரண்ட் இருந்தால்   ஒரு பக்கம் ஜெராக்ஸ் எடுக்க ஒரு ரூபாய், கரண்ட் இல்லாவிட்டால் மூன்று ரூபாய்.

யாரைக் குறை சொல்ல ?

***********************************

போங்க தம்பி, நாங்கல்லாம் மிளகா பஜ்ஜிக்கு காரச்சட்னி வச்சு சாப்பிட்றவய்ஙக.. காரக்குழம்புக்கு பட்ட வத்தல் தொட்டுக்கிறவய்ங்க... இங்க வந்து உப்புமாக்கு சக்கரை கேட்டுகிட்டு !

#பிரபல இலக்கியவாதியின் பன்ச்

***********************************
பொருளின் தரத்தை விட,பொருளைப் பற்றிய எதிர்பார்ப்புளை ஏற்றி விட்டு கல்லா கட்டும் வித்தையை எவ்வளவு திறமையாக செய்கின்றனர் திரைத்துறையினர் !

#ஓவர் ஹைப் உடம்புக்கு ஆகாது மச்சி !!!

***********************************
இரண்டு மூன்று வருடங்களாக வியாபாரம் ஆகாமல் இருந்த, பாண்டியராஜனின் ஏதோவொரு படத்தை நேரடியாக டி.வி.யில் ஒளிபரப்பினார்களே... விஸ்வரூபம் அது மாதிரி இல்லையே!

#கோயிந்துகொஸ்டீன்

***********************************
"எனக்கு என் புருசன் தான், எங்களுக்கு எப்பவும் ........... கடை தான்”  - மதுரையில் இன்று பார்த்த ஒரு விளம்பரம்.

#என்னய்யா இப்படி இறங்கிட்டீங்க !!!

***********************************
நான்: ”நாங்கெல்லாம் சூறாவளி காத்துல சுண்டல் சாப்பிடுறவிங்க, அடைமழைல அவல் சாப்பிடுறவிங்க !”

மைண்ட்வாய்ஸ்: இதெல்லாம் அந்தந்த சீசன்ல எல்லாரும் பண்றது தான். இதெப்போய் பெரிசா சொல்லிக்கிட்டு... பேசாம போப்பா!

#ஸ்டேடஸ்அப்டேட்

***********************************
தன் குறட்டை சத்தம் கேட்டு, தானே அலறியடித்து தூக்கம் கலைந்து எழுந்து உட்காரும் நிலை நம் எதிரிக்கும் வரக்கூடாது.

***********************************
வெளியூர் கிளைகளிலிருந்து வரும் அலுவல தொலைபேசி அழைப்புகளில் பேசுவது “சாரா” இல்லை “மேடமா” என புலப்படாத சமயங்களில் சும்மா பொதுவாகவே பேசி வைத்ததும் வரும் பாருங்க ஒரு சங்கடம் .... 

#அலுவலக அசம்பாவிதங்கள்

***********************************
பெருநகர மூட்டைகளிலிருந்து ஒருவழியாக அவிழ்த்துக் கொண்டு, ஐந்தாறு ஊர்திகளில் தொடர் பயணம் செய்து தாமதமாக வீடு சென்று “அக்கடா” என்று தலை சாய்க்குமுன் நம் வரவுக்காக வாசலையும் அலைபேசியையும் மாறி மாறி பார்த்துக் கொண்டு, சமைத்த பலகாரங்களோடும் பரிதவிப்போடும் காத்துக் கிடந்த தாய் தகப்பன், பெண்டு பிள்ளைகளின் கண்ணீர் ததும்பும் சிரிப்பில்... கொண்டாடத்தானே பண்டிகை... அன்பும் நேசமும் எங்கெங்கும் பரவட்டும், அனைவருக்கும் வாழ்த்துகள் !

***********************************
யப்பா... இந்த இண்டெலக்சுவல் வேடத்தைப் போட்டுக் கொண்டு எவ்வளவு குட்டிக்கரணங்கள் அடிக்க வேண்டியிருக்கிறது !

***********************************

Friday, January 11, 2013

சூர்ப்பணங்கு - ஏழு கன்னிமார் கதை



அடைவெறி நீங்காத தாய்க்கோழியின் விரித்த சிறகுகளுக்குள் அரவணைக்கப்பட்டு, தலையை மட்டும் வெளியே நீட்டியபடி கள்ளப்பிராந்தை அண்ணாந்து பார்க்கும் சிறு குஞ்சுகளாகவும், அவற்றை கொடிய உலகில் வாழ்விக்க வழியற்று தானும் அவையும் சேர்ந்து மரிக்க கிணற்றைத் தேடி அலையும் தாய்க்கோழியான நல்லதங்காளாகவும் அறிமுகமாகிறாள் சூர்ப்பணங்கு. ஆண்டாண்டு காலமாய், சென்ம சென்மமாய் அடுப்படிகளிலும், படுக்கையறைகளிலும், இருண்ட வீதி முனைகளிலும், முள்ளுக்காடுகளிலும், திரையரங்குகளிலும், ஊடகங்களிலும், இணையங்களிலும், ஓடும் பேருந்துகளிலும் நார்நாராக கிழிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் பெண்ணுடலின் மொத்த வடிவாய் எழுந்து நிற்கிறாள் சூர்ப்பணங்கு. பாழாய் விரிந்து கிடக்கும் பூமியில் ஊட்ட ஒரு வாய்ச்சோறு கிடைக்காமல் தன் ஏழு பிள்ளைகளுடன் மரணத்தை அணைக்கும் தாய், இறுதியில் ஏழு தனங்களைக் கொண்டவளாய் அவதரித்து உலகுக்கு அமுதூட்டுகிறாள். செவ்விற மேலாடை குருதியால் நனைந்த படியும், வெண்ணிற பாவாடை, சாட்டையடிகளுக்கு ஏற்றவாறு முடிச்சுகளை இறுக்குவதுமாக பெண்ணுடலின் மீதான அதிகாரம் தொன்மம் தொட்டு தொடர்ந்து வருவதை அழுத்தமாக பதிவு செய்கிறாள் சூர்ப்பணங்கு.

வைக்கோல் பிரியை கூந்தலாய் கொண்டு, அதிலும் வண்டுகள் ஊறும் உருவகத்தைக் கொண்டவளாய் வருகிறாள். திசைக்கொன்றாய் முளைக்குச்சிகளடித்து அடைப்புகளை ஏற்படுத்தி, அம்முளைக்குச்சிகளை தன் அடிவயிற்றியிலும் ஏற்றிக் கொள்கிறாள். பின் வெறி கொண்டவளாய் முளைக்குச்சிகளை பிடுங்கி எறியவும் செய்கிறாள். விளக்குமாறையும், முறத்தையும், உலக்கையையும் சடங்குகளின் தொடர்ச்சியாய் சுமந்து கொண்டலைபவள், அவற்றை ஆயுதமாக்கி அதிகாரத்தை நோக்கி இடிமுழக்கமும் இடுகிறாள். ஒரு பார்வைக்கஞ்சும் சிறுபெண்ணாகவும், ஆங்காரங்கொண்டாடும் வனப்பேச்சியாகவும் இருவேறு இயல்பை ஒன்றாய்க் கொண்டவளாய் இருக்கிறாள் அணங்கானவள். பர்தாவுக்குள் உடம்பை குறுக்கிக் கொண்டு கண்மூடிய நிலையிலும் கல்விக்காக அலைமோதுகிறாள். நெல்குத்தும் உலக்கையின் ஒலி அதிர அதிர பூமியைப் பிளக்கும் ஆவேசங்கொண்டவளாய் அடுக்குமுறையை அடிபணிய வைக்கிறாள். ஒவ்வொரு வன்கொடுமையின் போதும் தன் சுயத்தை காத்துக் கொள்ளப் போராடும் அவள், மாரிலடித்துக் கொள்கிறாள், உழன்று தவிக்கிறாள், விடுவித்துக் கொள்ளத் துடிக்கிறாள், இறுதியில் ஒவ்வொரு முறையும் தன்னைத் தானே பலிகொடுத்தே மாண்டு போகிறாள். அவள் கண்ணீரில் வடிந்த உப்பு நீர் உலகை ஆட்கொள்கிறது.

இன்று கொடுங்கோலர்களிடமிருந்து மட்டுமல்ல, வீட்டிற்குள்ளே ஒன்றும் வெளியே ஒன்றும் பேசித்திரியும் பெண்ணியவாதிகளிடமிருந்தும், சர்பமாய்த் தீண்டக் காத்திருக்கும் கலாச்சார காவலர்களிடமிருந்தும் தன்னை மீட்டுக் கொள்ள பெண் போராட வேண்டியிருக்கிறது. நிர்கதியாய் நடுரோட்டில் கிடந்த ஒருத்தியை வெறுமனே வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்த சமுதாயம் தான் இன்று அவள் சாவிற்கு மெழுகுவர்த்தி ஏற்றிக் கொண்டிருக்கிறது. சமுதாய அக்கறைக்காக பாடுபடுவதாக சொல்லிக் கொள்ளும் ஊடகங்கள் ”சிறப்புப்பார்வை”க்கு நடுவில் பெண்ணுடலைத் தான் விற்றுக் கொண்டிருக்கின்றன. அவை பெண்ணை உபயோகித்து விட்டு தூக்கி எறியும் ஒரு பண்டமாக காட்டிக் கொண்டே, பெண்ணுரிமையைப் போற்றி சிறப்புக் கட்டணத்தில் குறுஞ்செய்திகள் அனுப்ப அழைப்பு விடுக்கின்றன. அரசாங்கமும், அதிகாரமும் புரையோடிப் போயிருக்கும் புண்ணுக்கு புணுகு பூசும் வேலையைத் தான் காலம்காலமாக செய்து கொண்டிருக்கின்றன.

”மணல்மகுடி” குழுவினர் நடத்திய சூர்ப்பணங்கு நாடகம் மதுரை டோக் பெருமாட்டி மகளிர் கல்லூரியில் நூற்றுக்கணக்கான மாணவியர் முன்னே நிகழ்த்தப்பட்டது. கோவில்பட்டி ச.முருகபூபதியின் இயக்கத்தில் நடைபெற்ற இந்த நாடகத்தில் நடித்த இளைஞர்கள் தங்கள் உயிரைக் கொடுத்து நடித்திருந்தனர். தேர்ந்த கலைஞனுக்கான நேர்த்தியுடனும், தெளிவான உச்சரிப்புடனும், கணீர் குரல் வளத்துடனும் நூறு சதவீத ஈடுபாட்டுடன் களப்பணியாற்றினர். அமைக்கப்பட்ட மேடை கூட இல்லை, சிறு கற்கள் குத்தும் செம்மண் தரையில் தான் நாடகம் நடந்தேறியது. ஆனாலும் நடித்தவர்கள் அதைப் பற்றியெல்லாம் கவலை கொண்டதாகத் தெரியவில்லை. அருள் வந்து ஆவேசங்கொண்டாடுபவர்களைப் போல அர்பணிப்புடனும், முழு ஈடுபாட்டுடனும் தம்மை முழுமையாக சூர்ப்பணங்கிற்கு ஒப்புக் கொடுத்து விட்டது போலிருந்தது. ஒலியமைப்பும், இசையும், வெளிச்ச வடிவமும் நாடகத்துக்கான நிஜத் தன்மையை அதிகரித்தன.

நாடகக்குழுவினர் சொல்ல வந்த கரு அங்கு கூடியிருந்த மாணவியர்களுக்கு முழுமையாய் சென்று சேர்ந்தது என்பதற்கு நாடகம் முடிந்தவுடன் எரிமலை போல் வெடித்துக் கிளம்பிய அந்த பெண்களின் ஆவேசம் கொண்ட கைத்தட்டல்ள் மட்டும் தான் தற்பொழுதைக்குள்ள ஒரே சாட்சி. ஆனாலும் விதைகள் விழுந்திருக்கும் என்ற நம்பிக்கையிருக்கிறது.

உதவி: 
http://nesamithran.blogspot.in/2011/12/blog-post.html
http://tamizharivu.wordpress.com/2011/10/07/%E0%AE%9A%E0%AF%82%E0%AE%B0%E0%AF%8D%E0%AE%AA%E0%AF%8D%E0%AE%AA%E0%AE%A3%E0%AE%99%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AF%81-%E0%AE%95%E0%AF%81%E0%AE%B1%E0%AE%BF-%E0%AE%85%E0%AE%B1%E0%AF%81%E0%AE%95/
http://livingsmile.blogspot.in/2011/06/blog-post_28.html
******

Monday, December 31, 2012

நாளை நமதே !



2012 - ஸ்ஸ்ஸ்ஸப்பா... மூச்சு முட்ட வைத்து விட்டது இந்த ஆண்டு. கவலை, கலக்கம், கண்ணீர், கலகம் என்று ஏகப்பட்ட சூறாவளிகளை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. அவற்றையெல்லாம் அப்படியே மூட்டையாய் கட்டி இந்த ஆண்டோடு சேர்த்து அனுப்பி விட்டு, புத்தாண்டு புதிதாய் பிறக்கட்டும் என்று வேண்டிக் கொள்கிறேன்.

”சார்புத் தத்துவம்” தான் உலகத்தை வழிநடத்துகிறது என்பார்கள். உலகத்தை விடுங்கள், தனி மனிதனுக்குள்ளும் ஒரு நிகழ்வில் ஏற்படும் அயற்சி, ஒழுங்காய் சென்று கொண்டிருக்கும் மற்ற நிகழ்வுகளிலும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தி விடுகிறது. நாம் செய்யும் எல்லா செயல்களுக்கும் ஏதோவொரு இணைப்பு நூல் ஓடிக் கொண்டே இருக்கிறது. ஒன்றன் உற்சாகம் மற்றொன்றில் பாய்வது போலவே தொய்வும் தானாகவே மற்றொன்றைத் தொற்றிக் கொள்கிறது.

இந்த ஆண்டு, எப்போதும் இல்லாத அளவில் பொருளாதார நிலைமை எல்லாம் தரை தட்டி மேல் எழும்பியிருக்கிறது. எப்போதும் நான் எடுத்த முடிவுகள் சரியோ, தவறோ அதற்காக பின்நாட்களில் வருத்தம் கொண்டது இல்லை. ”இது இவ்வாறு தான் நடக்க வேண்டும் என்று விதித்திருக்கிறது. நம் மூலமாக இப்போது நடந்தேறி இருக்கிறது, அவ்வளவு தான்” என்று சென்று விடுவேன். ஆனால் இந்த ஆண்டில் இரண்டு சந்தர்ப்பங்களில் முன்பு நான் எடுத்திருந்த முடிவு சரியான தேர்வு இல்லையோ என மன சஞ்சலம் சொள்ளும் அளவு ஆகிவிட்டது. பின்பு வழக்கம் போல் “ஆல் இஸ் வெல்” ஜெபம் சொல்லிக் கொண்டபின் தெளிவாயிற்று... ”எல்லாம் ஏற்கனவே நடந்து முடிந்தது தான். நான் தான் அந்தந்த காலத்திற்குச் சென்று அவற்றைக் காண வேண்டும்” என்று உள்ளுணர்வு எப்போதும் போல் சொல்லிக் கொண்டே இருந்ததால் ஒவ்வொரு முறையும் மீண்டு வர முடிந்திருக்கிறது.

எந்தவொரு சிறு வேலையாக இருந்தாலும் அதற்கான முக்கியத்துவமும், முயற்சியும் நிச்சயம் கொடுக்கப்பட வேண்டும். அப்போது தான் அதன் மூலம் வரும் வெற்றிக்கும், மகிழ்ச்சிக்கும் நாம் உடையவர்களாக ஆவோம் என்ற எண்ணம் உடையவன் நான். அவ்வாறு உரிய முக்கியத்துவம் தராததால், கைமேல் பலனாக அலுவலக ரீதியான ஒரு தோல்வியையும் இந்த ஆண்டு சந்தித்திருக்கிறேன். வெற்று சமாதானங்கள் ஆயிரம் வெளியே சொல்லிக் கொண்டாலும், சிரத்தை இல்லாமல் ஒரு தேர்வை எதிர் கொண்டது தவறு என்ற புத்தி கொள்முதல் கிடைத்திருக்கிறது. ”ஆல் இஸ் வெல்”.

நினைவில் கொள்ளத்தக்க நேர்மறை நிகழ்வுகளும் நடக்கத்தான் நடந்திருக்கின்றன. எனது மேடைப் பேச்சு இந்த ஆண்டு ஏகத்துக்கும் வளர்ந்திருக்கிறது. அலுவலக சங்க கூட்டங்களிலும், ஆர்ப்பாட்டங்களிலும் ஒரு மணி நேரத்திற்கும் மேலாக தொடர்ந்து பேச வேண்டிய நிலையிலும் தெளிவாக எனது கருத்துக்களை கூறியது எனக்கே மன நிறைவைத் தந்தது. அலுவலகத்தில் சிறிய அளவில் “வாசிப்போர் களம்” என்ற அமைப்பையும் துவங்கியிருக்கிறோம். வேலை, வீடு என்றில்லாமல் ஒத்த கருத்துள்ள தோழர்களுடன் சேர்ந்து ஒரு மாற்றுக் களத்தையும் அமைத்து, ஆரோக்யமான ஒரு சூழலுக்கான முதல் படியைத் தாண்டியிருக்கிறோம் என்ற அளவில் மகிழ்ச்சி. 

அப்புறம்... நல்லாள் ஒருத்தியை இல்லாளாய் கொண்ட வரத்தையும், மழலை பேசும் மகளின் அழகையும், இன்னும் கண்ணுக்குள் வைத்துக் காக்கும் பெற்றோரையும், பக்கபலமாய் நிற்கும் உடன்பிறப்புகளையும் பற்றியெல்லாம் எழுத்தில் அடக்கி விட முடியாது, வாழ்ந்து தான் பார்க்க வேண்டும்.

நாளை நமது நாளாகவே பிறக்கும். அனைவருக்கும் இனிய புத்தாண்டு வாழ்த்துகள் நண்பர்களே !

******

Friday, December 28, 2012

செவியிடை மனிதர்கள் - 5


ஹலோ, இந்த நம்பர்ல இருந்து ஒரு கால் வந்திருந்தது. யாரு கூப்பிட்டது?

எப்போ?

ஒரு அஞ்சு நிமிசம் முன்னாடி

ஓ, அதுவா சார் என் பொண்ணு தான் கூப்பிட்டா, இப்போ உங்களைப் பார்க்க தான் வந்திட்டு இருக்கா?

யாரு பேசுறதுன்னு தெரியலயே?

நான் அவங்க அம்மா பேசுறேன் சார். என்னை உங்களுக்குத் தெரியாது. என் பொண்னுக்கு தான் சார் உங்களைத் தெரியும்.

இல்லம்மா, ஃபோன் பண்ணவங்க பெயர் என்ன?

ஃபோன் எங்க வீட்டுக்காரர் பெயர்ல தான் இருக்கு. ஆனா பேசுனது என் பொண்ணு.

அது சரிம்மா, நான் பி.எஸ்.என்.எல். ல இருக்கேன். என்ன விசயமா என்னைக் கூப்பிட்டாங்க தெரியுமா?

ஆமா சார், பி.எஸ்.என்.எல் செல்ல இருந்து தான் கூப்பிட்டா. இப்ப உங்களைப் பார்க்க தான் வர்றா.

சரி, எங்க வர்றாங்க?

ஆமா சார், எங்க வீட்டுல இருந்து தான் வர்றா.

அப்படியா, ரொம்ப சந்தோசம். இதுக்கு மேல என்னால முடியாதும்மா. ஃபோனை வச்சுடுறேன். பேசுனதுக்கு ரொம்ப நன்றி.

******

Wednesday, December 19, 2012

கும்கி - வெற்றிகொண்டான் !



கொடியவன் ஒருவனிடமிருந்து ஊரைக் காப்பதற்காக வெளியூரிலிருந்து அழைத்து வரப்படும் காவல் வீரன். அவனை தெய்வமாக மதிக்கும் ஊர்மக்கள். ஆனால் சந்தர்ப்ப சூழ்நிலை காரணமாக உண்மையான காவல் வீரனுக்கு பதிலாக ஒப்புக்கு வரும் ஒரு கோழை. அவனை வைத்து சில நகைச்சுவை. இறுதியில் தன் உயிர்த்தோழனின் உயிருக்கு ஆபத்து வரும் பொழுது வீராவேசம் கொண்டு எதிரியை வீழ்த்தி தானும் மடியும் வழக்கமான “திரை”க்கதை தான். ஆனால் இயக்குநர் பிரபு சாலமன் எடுத்து ஆண்டிருக்கும் களமும், அதைக் காட்சிப்படுத்தியிருக்கும் சுகுமாரின் ஒளிப்பதிவும், துணை நின்றிருக்கும் இமானின் இசையும், ஒட்டுமொத்த படக்குழுவினரின் உழைப்பும் நிச்சயம் “கும்கி”யை மறக்க முடியாதவனாக உருவாக்கியிருக்கிறது.

எந்தவொரு அறிமுக நாயகணும் எதிர்பார்த்துத் தவம் கிடக்கும் “பாத்திரம்” நாயகனுக்கு. “யானையின் பலம் பாகனின் தைரியம் தான்” என்று படத்தில் ஒரு வசனம் வரும். இவரின் நடிப்பும் அப்படித் தான். யானையுடன் நடித்த எந்த காட்சியிலும் சிறு மிரட்சி கூட காட்டாமல் திறம்படவே நடித்திருந்தார். குரலின் ஏற்ற இறக்கத்திலும் குறையொன்றுமில்லை. இவர் கொஞ்சம் சறுக்கியிருந்தாலும், அல்லது ஹீரோயிஸம், காமெடி செய்கிறேன் பேர்வழி என்று இறங்கியிருந்தாலும் மொத்த படமும் படுத்திருக்கும். நல்ல வேளை அப்படியான அசம்பாவிதங்கள் எதுவும் நிகழவில்லை. நாயகன் யானையின் தந்தங்களைப் பிடித்து எழும்பி நெற்றியில் முத்தமிடும் அந்த ஒரு காட்சிக்காகவே படத்தை நிச்சயம் பார்க்க வேண்டும் என்ற முடிவுடன் இருந்தேன். அவ்வளவு கவித்துவமான, அழகான காட்சியமைப்பு. திரையில் காணும் போது ஏனோ மனம் நிறைய சிலிர்ப்பு. பொம்மனுக்கு “நல்வரவு”.

உண்மையில் இந்தப்படம தான் நாயகிக்கும் அறிமுகப்படமாக வந்திருக்க வேண்டும். வடு பதிந்த முகத்தாலும், மருளும் விழியாலும் அல்லியாகவே மாறிவிட்டார். 

படம் முழுவதும் எவ்வளவு அபத்தங்கள் இருந்தாலும் இறுதியில் நாயகன் நாயகியின் கரம் பிடித்துத் தொடுவானை நோக்கிப் பயணிக்கும் காட்சிகளையே எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கும் நம் கண்களுக்கு இப்படத்தின் முடிவு ஒரு போதாமையை உருவாக்கியிருக்கலாம். ஆனால் அதிர்ச்சி மதிப்பீட்டிற்காக இல்லாமல், ஒருவன் தன் சுயநலனிற்காக தன்னை அண்டியிருந்த மூன்று உயிர்களையும் காவு கொடுத்து விட்டு, ஒரு நம்பிக்கை துரோகத்தை செய்து தன் வாழ்வை துவங்கவும் துணிவுமின்றி நிர்கதியாய் நிற்பது தான் அவனுக்கு விதிக்கப்பட்ட முடிவு. அதை நாம் அவ்வாறே ஏற்றுக் கொள்வது தான் சரியாக இருக்குமென தோன்றுகிறது.

இப்படம் பழங்குடியினரின் வாழ்வை உண்மையாக பிரதிபலிக்கவில்லை என்ற எண்ணம் தோன்றலாம். ஆனால் இயக்குநர் தான் வரைந்து கொண்ட வட்டத்திற்குள் நின்று கச்சிதமாகவே விளையாடி இருக்கிறார். வணிக ரீதியான சில சமாதானங்களை செய்து கொண்டிருந்தாலும் அவை மிகவும் உறுத்தாத அளவிலேயே இருந்தன. உதாரணமாக பழங்குடியினரின் அறுவடைப்பாடலை குத்துப் பாட்டாக மாற்றி விட்டார் என்று சொல்வார்கள் என்பதற்காகவே இரண்டு மூன்று இடங்களில் “வெளியூர் ஆட்டக்காரர்களை வரச்சொல்லிட்டியா?” என்று கொஞ்சம் அழுத்தமாகவே கூறும் படி செய்திருந்தார் :)

படத்தில் கொஞ்சம் ஒட்டாமல் உறுத்திக் கொண்டிருந்தது நாயகனின் தாய்மாமனின் ஓயாத தொணதொணப்பான உரையாடல்களும், புலம்பலும் தான். இறுக்கமாக இருக்க வேண்டாமே என நினைத்து படம் முழுவதும் அவரைப் பேசவிட்டு இடநிரப்பியாக பயன்படுத்த நினைத்திருப்பார்கள் போல. ஆனால் அவரது ஆங்கில சொல்லாடல்கள் பல இடங்களில் அந்நியத்தனத்தையே தந்தன. சில இடங்களில் சிரிக்கவும் வைத்தார் என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. 

எப்படியிருந்தாலும், படைப்பின் மீது இயக்குநருக்கு இருந்த ஆளுமை படம் முழுவதும் நன்றாகவே தெரிந்தது. ஒவ்வொரு அங்குலமாக செதுக்கியிருக்கிறார்கள் என்று சொல்வார்களே, அது போல காணக் காண கண் நிறைந்த காட்சிகள். மொத்த படக்குழுவினருக்கும் மனம் நிறைந்த வாழ்த்துகள். நல்லதொரு திரையனுபவத்தைத் தந்தீர்கள், நன்றி !